Showing posts with label قتل عام ارامنه. Show all posts
Showing posts with label قتل عام ارامنه. Show all posts

شناسائی بین المللی نسل کشی ارمنیان

شناسائی بین المللی نسل کشی ارمنیان
توسط مجالس و دولت های مختلف جهان


آرژانتین
در 31 مارس 2004 سنای آرژانتین اعلامیه ای به این شرح صادر کرد:آقای رئیس جمهور،به منظور اعلام همبستگی با جامعه ارمنی، این قربانیان اولین نسل کشی قرن بیستم، و یادآوری جرمی که موجب نابودی بیش از یک و نیم میلیون تن از آنان بین سال های 1915-1918 توسط دولت ترکیه گردید، و نیز محکوم کردن هرنوع تعرض به حقوق بشر ملت ها و به منظور جلوگیری از بی مجازات ماندن جرائم علیه بشریت، این مجمع شریف بعد از سالیان متمادی با همسویی با بسیاری دیگر از مجالس کشورها (اوروگوئه، برزیل، فرانسه، سوئیس، یونان، ایتالیا، لبنان، بلغارستان، بلژیک، روسیه، پارلمان اروپا و...) یادبود 24 آوریل، روز آغاز نسل کشی ارمنیان به دست دولت ترکیه در سال 1915 را گرامی می دارد. این مجلس از سال 1984 تا به امروز این رسم را حفظ کرده است.
در 20 اوت 2003 سنای این کشور اعلامیه ای به این مضمون صادر کرده است:با اندوه فراوان هشتادوهشتمین سالگرد نسل کشی و قتل یک و نیم میلیون ارمنیان را که توسط دولت ترکیه بین سال های 1915 و 1923 صورت گرفت گرامی می داریم. اولین نسل کشی قرن بیستم که توسط دولت ترکیه به صورت از پیش طرح ریزی شده انجام گرفته و یک و نیم میلیون ارمنی در این راه نابود شده و مجبور به جلای وطن شدند، زیرا دولت ترکیه اراضی آنها را غصب نموده و اجازه اقامت در سرزمین های تاریخی شان را به آنان نمی دهد.
در 5 مه 1993 سنای این کشور اعلامیه همبستگی کامل خود را با جامعه ارمنی که قربانی اولین نسل کشی قرن بیستم شده و یک و نیم میلیون قربانی به دست دولت ترکیه بین سال های 1913 و 1917 داده است، اعلام نمود.
آلمان

در 16 ژوئن 2005 مجلس آلمان با انجام رای گیری علنی و به اتفاق آرا، لایحه ای را که از طرف جزب مخالف دولت ارائه شده بود تصویب کرد. طی این لایحه از مقامات حکومتی ترکیه خواسته شده است تا موضوع "آواره سازی و کشتار از پیش طراحی شده بیش از یک میلیون تن از ارمنیان را پی گیری کنند" واقعه ای که در دوره حکومت عثمانی صورت گرفته است. در متن این لایحه از واژه نسل کشی ذکری نشده است، با این حال آمده است که برخی از کشورها، سازمان های بین المللی و شمار زیادی از مورخین قبلا در این مورد اعلام نظر قطعی نموده و کشتارهای انجام گرفته در 1915 را نسل کشی اعلام نموده اند.
نمایندگان مجلس آلمان بر این موضوع تاکید نموده اند که هدف از ارائه این لایحه کاهش تنش های موجود در روابط ارمنستان و ترکیه و نیز ترغیب دولت آلمان له پذیرفتن نقش فعال خود در تحقق این کشتارها بوده است. در لایحه آمده است که آلمان نیز به طور نسبی در کشتار ارمنیان مسئول شناخته می شود زیرا هیچ اقدامی در راه جلوگیری از وقوع این حوادث صورت نداده است. در متن این لایحه، دولت ترکیه مورد انتقاد قرار گرفته است زیرا آنکارا همچنان به انکار این موضوع ادامه داده و مانع از مبادلات آزادانه آرا در این زمینه می شود.
اسلواکی
در 30 نوامبر 2004 مجلس ملی اسلواکی واقعه نسل کشی ارمنیان را که طی آن صدها هزار تن از ارمنیان ساکن امپراتوری عثمانی کشته شدند، به رسمیت شناخت و این عمل را به عنوان جرمی علیه بشریت مورد توجه قرار داد. این رای گیری با نتیجه 70 رای مثبت و بدون رای منفی انجام گرفت.
ایالات متحده امریکا
مجالس قانون گزاری و سنای ایالت های زیر طی سال های 1965 تا به امروز (2010) نسل کشی 1915 ارمنیان را شناسایی نموده اند:
کالیفرنیا
آیلند
ویرجینیا
جورجیا
کارولینای جنوبی
ایلینویز
پنسیلوانیا
میشیگان
نیویورک
نوادا
مین
ویسکانسین
آریزونا
مری لند
آرکانزاس
نیوجرسی
کلرادو
مونتانا
ماساچوست
اکلاهاما
آلاسکا
واشنگتن
قلوریدا
کانکتیکات
اورگون
همپشایر

اوروگوئه

در 26 مارس 2004 مجلس اوروگوئه لایحه ای در دو ماده به منظور شناسایی روز 24 آوریل، به عنوان روز نسل کشی ارمنیان به تصویب رسانید. نخست روز 24 آوریل به عنوان "روز شناسایی شهدای ارمنی" به منظور ادای احترام به قربانیان نسل کشی ملی در سال 1915 اعلام شد.
در 23 آوریل 1985 اجلاس ملی اوروگوئه نسبت به محکومیت نسل کشی ارمنیان تصمیم گیری نمود.
20 آوریل 1965 مجالس سنا و نمایندگان کشور اوروگوئه طی جلسه مشترکی تصمیمات زیر را اتخاذ نمودند:
ماده 1. روز 24 آوریل سال جاری به یاد قربانیان کشتار سال 1915 "روز یادبود شهدای ارمنی" اعلام می شود.
ماده 2. شبکه های رادیوی دولتی کشور موظفند بخشی از برنامه های عادی خود را به طرح مطالبی پیرامون مسائل این ملت اختصاص دهند.
ماده 3. برای ارمنیان بازمانده از این نسل کشی که در موسسات دولتی این کشور مشغول به خدمت هستند روز 24 آوریل روز غیر کاری اعلام می شود.
ماده 4. دبیرستان شماره 156 شهر مونته ویدئو از این پس به نام "ارمنستان" نامگذاری شود.
ایتالیا

در 16 نوامبر 2000 مجلس نمایندگان ایتالیا با توجه به مصوبات سازمان های بین المللی در خصوص مجازات و پیش گیری از نسل کشی ها، لایحه ای را به تصویب رسانده و از دولت ایتالیا خواستار آن شد که این نسل کشی را شناسایی کند.
در متن لایحه مربوط آمده است: مجلس نمایندگان ایتالیا همچنین به این موضوع توجه داشته است که قطعنامه 15 نوامبر 2000 پارلمان اروپا توجه خود را به مسائل ارمنیان در سه پاراگراف با اهمیت خاصی معطوف داشته است: "ما شناسایی نسل کشی را که نسبت به اقلیت ارمنی [در امپراطوری عثمانی] قبل از استقرار جمهوری ترکیه امروزی صورت گرفته است اکیدا توصیه می کنیم، بهبود روابط با همسایگان ترکیه در قفقاز چنانچه توسط خود دولت ترکیه نیز پیشنهاد شده است و در حمایت از پیشنهاد مطرح شده توسط عالیجناب کوهن بندیت رئیس کمیسیون پارلمانی "بای پارتیزان" در موضوع روابط اتحادیه اروپا و ترکیه "از دولت ترکیه دعوت می کنیم مذاکرات با جمهوری ارمنستان را آغاز نموده ارتباطات دیپلماتیک و تجاری بین دو کشور را از نو آغاز کنند و به محاصره اقتصادی که در حال حاضر حاکم است پایان دهند".
بلژیک
در 21 آوریل 2005 مجلس بلژیک با نتیجه آرای 108 رای مثبت و 21 رای ممتنع بدون هیچ رای منفی لایحه ای به تصویب رسانید که بنا بر آن هر کس نسل کشی ارمنیان در سال 1915 را انکار کند به 8 روز تا یک سال حبس یا 26 یورو تا 5000 یورو جریمه نقدی محکوم خواهد شد.
در 26 مارس 1998 مجلس سنای این کشور تصمیمی باین شرح اتخاذ نمود: با توجه به نتیجه تحقیقات متعددی که در خصوص اوضاع و شرایط زندگی ارمنیان ترکیه در شروع قرن بیستم صورت گرفته است، و نیز با توجه به کنوانسیون پیش گیری و مجازات نسل کشی مصوبه سازمان ملل، همچنین تصمیم 18 ژوئن 1987 شورای اروپا که تاییدی است بر اعمال نسل کشی از پیش طراحی شده نسبت به ارمنیان ترکیه در سال 1915 و با توجه به این امر که مصوبه 1987 شورای اروپا موفق نشد دولت ترکیه را وادار به پذیرش واقعیت نسل کشی سال 1915 نماید، بدینوسیله خواهان اعلام واقعیت نسل کشی به دست آخرین دولت امپراطوری عثمانی از دولت ترکیه می باشیم.
بلغارستان

در 20 آوریل 1995 مجلس بلغارستان با حفظ یک دقیقه سکوت یاد و خاطره یک و نیم میلیون شهدای اولین نسل کشی قرن بیستم را گرامی داشت. سنتوف عضو آکادمی و رئیس مجلس آن کشور اعلامیه ای رسمی در ارتباط با کشتارهایی که نسبت به ارمنیان صورت گرفته است قرائت نمود. رئیس مجلس در بخشی از سخنان خود گفت: "روز 24 آوریل مقارن با هشتادمین سالگرد اعمال وحشیانه نسل کشی توسط امپراطوری عثمانی علیه ملت ارمنی است. این وقایع اندوهبار که منجر به نابودی بی دلیل بیش از یک میلیون تن از ارمنیان می باشد امروز نیز مایه خشم و نفرت بشریت است. در دنیای معاصر تلاش های به کار رفته در راه ارتکاب این نسل کشی بود که مجریان آن را به افتضاح و بی آبرویی محض روبرو ساخت. ما به عنوان یک کشور متمدن که معاهده مورد تایید سازمان ملل متحد و همچنین تمامی معاهدات مهم حافظ حقوق بشر را امضا نموده ایم، این سالگرد را رسما برگزار می کنیم تا اعلام نماییم که از طریق مبارزه می توانیم اطمینان حاصل کنیم که دیگر هرگز و در هیچ نقطه ای از دنیا در آستانه ورود به قرن بیست و یکم آثاری از نسل کشی تکرار نخواهد شد".
روسیه

در 14 آوریل 1995، دومای دولتی روسیه فدرال، اعلامیه "محکومیت نسل کشی سال های 1915-1922 ارمنیان" را به تصویب رسانید. در متن این اعلامیه آمده است: "با پیروی از کنوانسیون بین المللی 1948 سازمان ملل در موضوع پیش گیری از نسل کشی ها، به منظور احیای سنت های بشردوستانه ملت روس، با توجه به این امر که نابودسازی فیزیکی ملت برادر ارمنی در سرزمین های اجدادی خود هدف فروپاشی روسیه را به دنبال داشته است، دومای دولتی روسیه مسئولان نسل کشی سال های 1915-1922 ر محکوم نموده، و با ابراز همدردی با ملت ارمنی، روز 24 آوریل را روز یابود قربانیان نسل کشی اعلام می نماید". سوئد در 29 مارس 2000 مجلس این کشور لایحه شناسایی و تایید نسل کشی ارمنیان را به تصویب رسانید. اظهارات مربوطه به این شرح است: اعلام رسمی و شناسایی نسل کشی ارمنیان حائز اهمیت و مورد لزوم است. در 1985 سازمان ملل و پارلمان اروپا این حقیقت را تایید نمودند که در شروع قرن بیستم امپراطوری عثمانی نسل کشی علیه ارمنیان صورت داده است. این موضوع که افزایش آزاداندیشی و درک تاریخی وقایع سال 1915 و سال های پس از آن هرچه بیشتر توسعه پیدا کند از اهمیت زیادی برخوردار است. پیشرفت و بهبود حاصل شده در این زمینه همچنین اهمیت زیادی برای ثبات و توسعه تمامی منطقه قفقاز خواهد داشت.
سوئیس

در 16 دسامبر 2003 شورای ملی سوئیس لایحه مربوط به شناسایی نسل کشی ارمنیان را تصویب کرد. در مقدمه متن این لایحه آمده است که شورای ملی سوئیس نسل کشی 1915 ارمنیان را شناسایی نموده و از دولت آن کشور درخواست می کند این موضع گیری را از طریق مجاری معمول دیپلماتیک منتقل سازد. در بند الف لایحه همچنین ذکر شده است که کشتار ارمنیان امپراطوری عثمانی در دوره جنگ جهانی اول باعث نابودی بیش از یک میلیون تن از مردمی شده است که بنا به دستور حاکمان دولت عثمانی به آوارگی دچار شده و به مرگ محکوم شده اند. این حقایق که از نظر اهمیت و عظمت خود غیرقابل انکارند، به عنوان نمونه قابل ارجاع توسط رافائیل لمکین Raphael Lemkin حقوق دانی که واژه نسل کشی Genocide را تدوین کرد به کار گرفته شده است. هنجارهایی که توسط سازمان ملل در کنوانسیون 1948 تثبیت شده است دقیقا با روند نابودسازی که ارمنیان آن را متحمل شده اند مطابقت دارد. با شناسایی نسل کشی ارمنیان، سوئیس عدالت را در حق قربانیان، بازماندگان و نیز نسل های آینده آنها اعمال می دارد و سهم خود را در جلوگیری از جرائم دیگری علیه بشریت عرضه می کند.
در 10 دسامبر 2001 شورای دولتی ژنو (سوئیس) طی اعلامیه ای نسل کشی 1915 ارمنیان را شناسایی نمود. در این اعلامیه گفته شده است که به پاس احترام به موافقت نامه های بین المللی در خصوص ممانعت از تکرار نسل کشی ها این تصمیم را اتخاذ نموده و خود را در ردیف کشورهایی که این جرم را شناسایی نموده و نیز سازمان ملل متحد و شورای اروپا قرار می دهد.
فرانسه

در 30 ژانویه 2001 رئیس جمهور به همراه نخست وزیر این کشور، قانونی را در ارتباط با شناسایی نسل کشی 1915 ارمنیان به امضا رساندند. پیرو این اقدام، فرانسه در حال حاضر تنها کشوری است که به صورت قانونی، نسل کشی ارمنیان را شناسایی نموده است.
در 7 نوامبر 2000 سنای فرانسه لایحه ای را در رابطه با شناسایی نسل کشی ارمنیان در سال 1915 به تصویب رسانید.
در 28 مه 1998 مجمع ملی فرانسه نسل کشی ارمنیان را در سال 1915 شناسایی کرد.

گزیده ای از منابع موثفق مرتبط با نژاد کشی ارامنه

گزیده ای از منابع موثفق مرتبط با نژاد کشی ارامنه
The New York Times 1895 Lord Salisbury on Armenia http://query.nytimes.com/mem/archive-free/pdf?_r=1&res=9B03E1DD1039E033A25757C2A9639C94649ED7CF
The New York Times Oct 20th 1900 AWFUL ARMENIAN MASSACRES.; pillage, Outrage, and Murder Unchecked for Five Days -- Eight Villages Destroyed.http://query.nytimes.com/gst/abstract.html?res=9B00EFD7173FE433A25752C2A9669D946197D6CF
The New York Times Aug 30th 1901 THE ARMENIAN MASSACRES.; Turkish ex-Consul Asserts that the Porte Intends to Exterminate the Race by a Regular System.http://query.nytimes.com/mem/archive-free/pdf?res=9906E0DD1130E132A25753C3A96E9C946097D6CF
The New York Times Sept 14th 1901 ARMENIAN MASSACRES FEARED.; Report of American Board Says Repetition of Slaughter of 1894 Is Likely.http://query.nytimes.com/gst/abstract.html?res=9B02E7D71130E132A25757C1A9649D946097D6CF
Papers Past Sept 20th 1901 FURTHER ARMENIAN MASSACRES.http://paperspast.natlib.govt.nz/cgi-bin/paperspast?a=d&d=WH19010920.2.23
Papers Past Jan. 19th 1903 The Armenian Massacreshttp://paperspast.natlib.govt.nz/cgi-bin/paperspast?a=d&d=FS19030119.2.17
The Montreal Gazette Jan. 30th 1904 Terrible Atrocities Committed by Turkish Soldiers http://news.google.com/newspapers?id=oqE0AAAAIBAJ&sjid=34QFAAAAIBAJ&pg=6016,6267708&dq=armenian+massacres&hl=en
Paper Past June 24th 1904 THE ARMENIAN MASSACRES.http://paperspast.natlib.govt.nz/cgi-bin/paperspast?a=d&d=BA19050624.2.31
Papers Past June 25th 1905 Shocking Massacreshttp://paperspast.natlib.govt.nz/cgi-bin/paperspast?a=d&d=FS19050621.2.10
Paper Past Nov. 20th 1907 Armenian Massacreshttp://paperspast.natlib.govt.nz/cgi-bin/paperspast?a=d&d=EP19071128.2.75
Papers Past Apr 24th 1909 THOUSANDS OF ARMENIANS MASSACRED.http://paperspast.natlib.govt.nz/cgi-bin/paperspast?a=d&d=BA19090424.2.17.6
The Sydney Morning Herald Apr 26th 1909 Armenian Massacreshttp://news.google.com/newspapers?id=9aYUAAAAIBAJ&sjid=F7ADAAAAIBAJ&pg=5968,1591873&dq=armenian+massacres&hl=en
The New York Times May 10th 1909 The Kaiser Held in Part responsible for Them http://query.nytimes.com/mem/archive-free/pdf?res=9C05E4DF1E31E733A25753C1A9639C946897D6CF
The New York Times May 10th 1909 ARMENIAN MASSACRES.; Work of Mohammedan Mogolians. http://query.nytimes.com/gst/abstract.html?res=950CE5DF1E31E733A25753C1A9639C946897D6CF
The New York Times June 14th 1909 ADANA OFFICIALS TO BE TRIED.; Charged with Complicity in Armenian Massacres Last April.http://query.nytimes.com/gst/abstract.html?res=9B0CE0DF1F31E733A25757C1A9619C946897D6CF
The New York Times Nov 4th 1909 More Armenian Massacres.http://query.nytimes.com/gst/abstract.html?res=9A0DE7D7123EE733A25757C0A9679D946897D6CF

The New York Time
Nov 7th, 1912
TURKS KILLING ARMENIANS.; Massacres in Asiatic Turkey -- Russian Troops May Be Sent.

نخست وزیر ترکیه ۱۰۰ هزار ارمنی را به اخراج تهدید می کند
نخست وزیر ترکیه تهدید کرده است که ۱۰۰ هزار مهاجر ارمنی غیر قانونی را اخراج کند.
رجب طیب اردوغان، روز چهارشنبه در به سرویس ترکی بی بی سی گفت در ترکیه حدود ۱۷۰ هزار ارمنی زندگی می کنند اما فقط ۷۰ هزار نفر آنها شهروند قانونی هستند.
پس از آنکه مجلس نمایندگان آمریکا و قانون گذاران سوئدی، هفته پیش کشتار ارامنه در جنگ دوم جهانی را توسط ترک های عثمانی، نسل کشی نامیدند، اردوغان اعلام کرد ممکن است به اخراج تعداد زیادی از مهاجران ارمنی، اقدام کند. وی افزود او تعهدی ندارد که مهاجران غیر قانونی را در کشور خود نگاهدارد.
مقامات ترکیه این نظر را تقبیح کرده و می گویند این اقدام کوشش های ترکیه برای عادی سازی مناسبات به ارمنستان را پیچیده خواهد ساخت.
بر اساس مدارک مستدل و مورد تائید محافل بین المللی، بین سال های ۱۹۱۵ و ۱۹۲۳ حدود یک میلیون و ۵۰۰ هزار ارمنی توسط ترک های عثمانی قتل عام شدند. ترک ها کشته شدن ارامنه را تایید می کنند اما می گویند درباره تعداد آنها گزافه
گویی شده است، و ارامنه در یک جنگ داخلی که با فروپاشی امپراتوری عثمانی همراه بود، کشته شدنداما آنها نمی گویند که در این به اصطلاح جنگ داخلی، فقط ارامنه کشنه شدند؟ آنهم 1.5000.000 نفر ... .
ارمنستان از تصویب قطعنامه ها استقبال کرد، اما ترکیه در اعتراض به این اقدام سفیران خود را از آمریکا و سوئد فراخواند.
نا گفته نماند که همین اقدام دولت ترکیه موید خوی ارمنی ستیزی آنان بوده و برای اثبات واقعه قتل عام ارامنه و کوچ آنان از سرزمینهای خود در سالهای 1915 تا 20 کافی است .مسئله ای که ضمن آزار دادد وجدانهای بیدار بشری،، مسئولین دولت ترکیه را در کابوسی تمام نشدنی گرفتار کرده است.

قتل‌عام ارمني‌ها: ترك‌ها و يك تخالف تاريخي

قتل‌عام ارمني‌ها:
ترك‌ها و يك تخالف تاريخي
روزنامهء تهران امروز، شنبه 22 اسفند
دكتر احمد نقيب زاده
استاد دانشگاه تهران
ما ايراني‌ها بهتر از ترك‌ها توانسته‌ايم تخالف‌هاي تاريخي خود را رفع و رجوع كنيم. حمله اعراب مسلمان را از يك سو با استمرار انديشه ايرانشهري و از سوي ديگر با تلفيق رموز فرهنگي خود با تعاليم اسلامي آشتي داديم و به جاي گسيخت تاريخي از پيوند تاريخي سخن مي‌گوييم، هرچند كه پاره‌اي اين جوشكاري را قبول ندارند. اما ترك‌ها كه با فتح قسطنطنيه در سال 1453 به حكومت رم شرقي پايان دادند نمي‌دانند خود را وارث امپراتوري بيزانس بدانند يا فاتح آن. از يك سو آثار باستاني باقي مانده از رم شرقي را متعلق به خود مي‌دانند و از سوي ديگر از سياست تركي كردن آناتولي به‌وسيله تركان عثماني دفاع مي‌كنند و چنان بر ترك بودن خود تاكيد دارند كه گويي ساكنان اين سرزمين از اول ترك بوده‌اند.
هنوز اين گسيخت ترميم نشده بود (و البته هنوز هم نشده است) كه گسيخت ديگري مسير تاريخ اين سرزمين را تغيير داد و آن تركيه ملي آتاتورك و سياست‌هاي لائيك آن بود كه از سال 1919 تا 1923 طول كشيد تا نقطه پاياني بر خلافت عثماني نهاده و كشورهاي متنوع داخل اين امپراتوري را رها و كشور جديدي با مرزهاي نو و ملتي ترك و پالايش شده از همه قوميت‌ها به‌وجود آورد.
اين دولت و كشور، ديگر هيچ ربطي به امپراتوري واپسگراي عثماني نداشت و بر آن بود تا خود را كشوري اروپايي و متمدن جلوه دهد. اگر آن امپراتوري چيزي ادبار و پس مانده بود چه دليلي دارد كه كسي در تركيه جديد بخواهد از سياست‌هاي آن دفاع كند. بنابراين اگر گذشته عثماني قابل نقد است چه اشكالي دارد كه حاكمان آنكارا بنشينند و بگويند كه اين امپراتوري در ذيل همه جنايت‌هاي خود كشتار ارمنيان را نيز انجام داده است.
اما كيست كه نداند دولت لائيك تركيه سال‌هاست نان ميراثي را مي‌خورد كه خلفاي عثماني به جاي گذاشته‌اند. مساجد باشكوه و قصرهاي بي‌شماري كه فرمانروايان شاخ زرين بنا كرده‌اند روزانه هزاران توريست اروپايي را به‌خود جلب كرده و ميليون‌ها دلار براي ميراث‌خواران آنها به ارمغان مي‌آورد و اگر نبود اين دلارها و يوروها كه به خزانه دولت تركيه سرازير مي‌شود، معلوم نبود چگونه مي‌توانستند چنين دولت مدرن و پرزرق و برقي را به‌وجود آورند.
هنوز بسيارند كساني كه از سياست‌هاي ديني اين دولت لائيك بي‌اطلاع هستند و نمي‌دانند امامان جمعه مساجد اروپا و آسياي مركزي را نه ايران اسلامي و نه عربستان وهابي بلكه دولت لائيك تركيه تعيين كرده و روانه محل كار خود مي‌كند. واقعا اين تخالف‌ها چگونه قابل‌‌توجيه‌اند. چه مي‌شد اگر دولت نوين تركيه خود پيشگام مي‌شد و طي نشستي ابراز مي‌داشت كار امپراتوري سر‌كوبگر عثماني در قلع و قمع اقليت‌ها به‌ويژه اقليت‌هاي غير‌مسلمان و به‌طور خاص قتل عام ارامنه آن هم در چند نوبت كه مهم‌ترين آنها در سال 1915 صورت گرفت‌،كاري غيرانساني و مطرود بوده است و ما از آن تبري مي‌جوييم؟ اما دنياي سياست دنياي پررمزورازي است كه هيچگاه در آن حقايق مطرح نمي‌شود و هيچ‌كس حرف راستي بر زبان نمي‌راند.
واقعيت اين است كه ترك‌هاي لائيك به‌ويژه در زمان حيات كمال پاشا آتاتورك همان سياست‌هايي را دنبال مي‌كردند كه امپراتوري عثماني مي‌كرد. كمال پاشا هم كمتر از سلطان محمد سختگير نبود و در برابر دگر انديشان و آنها كه غير‌ترك بودن‌شان را ابراز مي‌كردند 10 برابر جدي‌تر و سركوبگرتر بود

نخست وزیر ترکیه از تصویب قطعنامه ای در مجلس نمایندگان آمریکا انتقاد می کند

نخست وزیر ترکیه از تصویب قطعنامه ای در مجلس نمایندگان آمریکا انتقاد می کند
نخست وزیر ترکیه خشم خود را از یک قطعنامه مجلس نمایندگان آمریکا که قتل های جمعی ارامنه در دوره جنگ جهانی اول را «نسل کشی» می نامد ، ابراز داشته است.
رجب طیب اردوغان روز شنبه در جمع بازرگانان ترکیه گفت این قطعنامه به مناسبات بین دو کشور بشدت آسیب خواهد رساند.
پس از تصویب قطعنامه در یک کمیته مجلس نمایندگان در روز پنجشنبه، ترکیه بی درنگ سفیر خود را از واشنگتن فراخواند. او روز شنبه وارد آنکارا شد و مقامات می گویند روشن نیست چه زمانی ممکن است باز گردد.
هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه آمریکا گفته است دولت اوباما تلاش خواهد کرد قطعنامه برای رای گیری به جلسه علنی مجلس ارجاع نشود. احمت داووت اوغلو وزیر امور خارجه ترکیه گفت دولت اوباما به اندازه کافی برای جلوگیری از رای گیری کار نمی کند.
ترکیه یک متحد اصلی آمریکا است و گفته است تصویب قطعنامه به کوشش های آن برای عادی شدن مناسبات با ارمنستان صدمه خواهد زد.
اما، وزیر امور خارجه ارمنستان قطعنامه را ستود و آنرا گامی مهم بسوی جلوگیری از جنایت علیه بشریت نامید.
یاد آوری می شود که دولت ترکهای جوان حکومت ترکیه عثمانی با استفاده از موقعیت بدست آمده از شرایط جنگ جانی اول،در سال 1915 میلادی به قصد پاکسازی نژادی بیش از یک میلیون و پانصد هزار تن از ارامنه ساکن در سرزمینهای اصلی خود را قتل عام کرده و همان اندازه از آنان را هم با کوچ اجباری از کشور راند
PLEASE VOTE!
Armenian genocide
. .

قتل عام ارامنه درترکیه 1915

قتل عام ارامنه درترکیه 1915
قبل از آغاز جنگ جهانی اول (1914) حدود دو و نیم میلیون نفر ارمنی در قلمرو امپراطوری عثمانی زندگی می کردند ، اما پس از سال 1923 یعنی بعد از قتل عام نهایی ارامنه فقط تعدادی اندک (50,000 نفر ) آنهم در شرایطی بسیار اسفناک در قسطنطنیه ، استامبول امروزی ، زندگی می کردند . پس بقیه کجا رفتند ؟ هنگامیکه در تابستان سال 1914 دنیا در آتش جنگ جهانی اول شعله ور شد و توجه اروپائیان به رویدادهای جنگ معطوف گردید، دولت وقت ترکیه فرصت مناسبی یافت تا مساله ارامنه را برای همیشه حل کند. کاری که هیچکدام از سلاطین قبلی عثمانیان و بویژه سلطان عبدالحمید موفق به انجام آن نشده بودند یا بهتر بگوئیم فرصت آن را بدست نیاورده بودند . در آن زمان ترکان جوان تحت کمیته اتحاد و ترقی ، زمام امور را در دست داشتند . سه تن از رهبران اصلی این حزب به نامهای محمد طلعت پاشا وزیر اعطم وقت ترکیه ، اسماعیل انور پاشا وزیر جنگ و احمد جمال پاشا و.یر درایداری که اندیشه های پان ترکیستی نژاد پرستانه و گرایش به آلمان داشتند، در راس امور قرار گرفتند . انهدام کامل نژاد ارمنی توسط این کمیته و بویژه سه شخص فوق به شکلی دقیق ، برنامه ریزی شده و محرمانه طرح ریزی شد .
آنها برای اجرای این سیاست غیر انسانی ، ابتدا مردان بین 15 تا 50 ساله را به بهانه بردن به جبهه های نبرد به ارتش فراخواندند . همچنین دستور صادر شد هر کس که اسلحه دارد باید به ارتش تحویل دهد و هر آنچه که ممکن است در خلال جنگ مورد احتیاج ارتش قرار گیرد نظیر لباس ، قاطر ، غذا و غیره را ضبط خواهد نمود . ولی جالب آنجاست که دولت فقط اموال ارامنه را به نفع ارتش ضبط می نمود . ماموران جمع آوری اموال وقتی به خانه های ارمنی وارد می شدند ، همه چیز را اعم از اینکه مورد احتیاج ارتش باشد یا نباشد ، نظیر لباسهای زنانه ، اشیای زینتی و تزئینی و غیره را جمع کرده و با خود می بردند . سرانجام در روز 24 آوریل 1915 بدستور دولت عثمانی حدود 300 نفر از رهبران، روحانیون، اندیشمندان، نویسندگان و سیاستمداران ارمنی دستگیر شده و پس از انتقال به کشتارگاه همگی آنها بجز اسقفی به نام کومیتاس « او نیز هوش و هواس خود را در اثر آنچه که دیده بود ، از دست داد » بطرز فجیعی سلاخی شدند و این سرآغاز قتل عام بود. همچنین در همان روز حدود 5000 نفر از ارامنه استامبول در کوچه ها و منازلشان بقتل می رسند . کوچ اجباری ارامنه از موطن اجدادی خود در ارمنستان ترکیه آنان سپس سربازان ارمنی در جبهه های جنگ را خلع سلاح کرده و پس از انتقال آنان به گردان های بیکاری در پشت جبهه « راه سازی و خدمات » آنان را گروه گروه بقتل رساندند . رهبران و کسانیکه توانایی هدایت و رهبری مردم را داشتند . بقتل رسیدند ، مردان و کسانیکه نیروی مقاومت جامعه ارمنی محسوب می شدند . در ارتش بقتل رسیدند . حالا دیگر دولت بزرگ عثمانی مانده بود و ملت بی دفاع ارمنی بدون هیچ رهبر و مغز متفکری . دیگر چه چیز می توانست مانع اجرای سیاست ضد بشری آنان گردد ؟
سرانجام زمانیکه اوضاع بر وفق مراد بود، آنها به شهرها و روستاهای ارمنی نشین رفته و آنها را به این بهانه که در منطقه جنگی قرار دارند و باید به جاهای امن منتقل شوند ، از خانه هایشان بیرون کشیدند . ماموران حتی فرصت نمی دادند تا آنان غذا ، لباس و لوازم ضروری را به همراه خود بردارند . آنان دسته های ارمنی را که بیشتر آنها را زنان ، کودکان و سالخوردگان تشکیل می دادند ، بصورت کاروان هایی بطرف تبعیدگاه روانه می ساختند . تبعید گاهی که برای آنان در نظر گرفته شده بود، صحرای مرکزی سوریه واقع در منطقه درالزور در نزدیکی شهر حلب بود، جائیکه قرار بود در زیر آفتاب سوزان از تشنگی و گرسنگی بمیرند . ماموران ترک از رسیدن هر گونه آذوقه و مواد غذایی به ارامنه ، به شدت جلوگیری می کردند .
دولت برای سرعت بخشیدن به کشتار ارامنه ، گروه هایی را از زندانیان جنایتکار و بیرحم ترک و کرد ، تشکیل داد . آن زندانیان به شرط شرکت در کشتار کاروان های تبعیدی ارمنی از زندان آزاد می گشتند . آنها در سر راه مسیر کاروان های تبعیدی قرار گرفته و تا آخرین نفر را به وحشیانه ترین شکل قتل عام می کردند و اندک چیزهایی هم که داشتند غارت می کردند . هر شب تا به صبح چندین نفر از افراد هر کاروان کشته و چندین دختر ربوده می شدند . آنان تعداد مردان معدودی را هم که در دسته ها بودند، از دسته ها جدا کرده و بطر فجیعی قصابی می کردند . زنان خوش صورت ارمنی را جدا کرده و با خود می بردند . ژاندارمهای ترک تبعیدیان را زیر تازیانه و شلاق و با سر نیزه به جلو می راندند . کودکان را از مادران خود جدا کرده و بقتل می رساندند تا راحت تر بجلو حرکت کنند .
نقشه کوچ اجباری ارامنه و مکانهای قتل عام دختران ارمنی برای آنکه آتش شهوت ژاندارمها ناموس آنها را نشانه نرود ، گیسوان خود را کاملاٌ می تراشیدند و یا سر و صورت خود را می پوشانیدند . ماموران ترک و ساکنین محلی برای خاموش کردن آتش شهوت خود ، حتی از تجاوز به اجساد زنان مرده کاروان نیز خودداری نمی کردند. در بسیاری از موارد از یک کاروان چند ده هزار نفری فقط عده ای انگشت شمار به تبعیدگاه می رسید و در اغلب موارد همگی تلف شده یا قتل عام می شدند و هیچکس از یک کاروان به تبعید گاه که همانا صحرای سوزان سوریه بود نمی رسید . مادران ارمنی برای آنکه کودکانشان از گزند قتل عام در امان بمانند، آنان را به التماس به خانواده های کرد و یا حتی ترک می سپردند . بسیاری در بین راه طاقت نیاورده، جان باختند . رودخانه های دجله و فرات همواره از اجساد ارامنه پر بود . گاهی اعدام های دسته جمعی ارمنیان و جنایات وحشیانه جلادان ترک سبب می شد تا در مواردی اندک همسایگان کرد به یاری ارامنه اقدام کنند ، هر چند که خود کردها نیز از یاری به ارامنه وحشت داشتند هر کرد یا حتی ترکی که از ارامنه حمایت می کرد کشته می شد . جنایات آنان بحدی بود که تعدادی از سیاستمداران ترک همچون صلال استاندار آلپو ( حلب ) ، مظهر استاندارد آنکارا با کشتار ارامنه مخالفت ورزیده و از کار برکنار شدند . جلادان در ترابوزان واقع در ساحل جنوبی دریای سیاه روش جدیدی از کشتار را در پیش گرفتند . آنان دسته های ارمنی را در قایق های کوچک سوار کرده و آنان را از قایق به دریا می ریختند . در بعضی شهرهای دیگر مانند وان نیز از همین روش برای کشتار استفاده می شد . بعضاٌ تبعیدیان را در رودخانه های دجله و فرات نیز غرق می کردند .
دنیا که در آن زمان دستخوش جنگ جهانی اول بود از عمق فاجعه ای که در ترکیه در حال وقوع بود ، بی اطلاع بود . طرح نژاد کشی و قتل عام تا آنجا که ممکن بود مخفی و با برنامه اجرا شد. دولت آلمان که با عثمانی متحد شده بود و از نزدیک رویدادها و حوادث ترکیه را نظاره می کرد ، نه تنها جلوی آتش شهوت ، کشتار و جنایات ترکها را نمی گرفت، بلکه در مواردی نیز عمل عثمانی را تائید می نمود .
امروزه ارامنه در سرتاسر جهان پراکنده شده اند که بیشتر آنان از فرزندان یا نوادگان بازماندگان کشتارها هستند . اگرچه هنوز هم تعدادی از بازماندگان آن جنایات در بین ما زندگی می کنند . ارمنیانی که موفق به فرار شدند ، به کشورهایی چون سوریه ، لبنان ، روسیه ، آمریکا ، اروپا و تعدادی نیز به ایران پناه برده و زندگی جدیدی را آغاز کردند .
امروزه دولت ترکیه نژاد کشی ارامنه را تکذیب نموده و ادعا می کند ارامنه تنها از منطقه جنگی شرق منتقل شده اند و درخصوص کشته شدگان با ناچیز خواندن شمار قربانیان ادعا می کند که آنها در جنگ و درگیریهای قومی کشته شده اند . نژادکشی ارامنه برعکس آنچه که دولتمردان کنونی ترکیه ادعا می کنند . در سرتاسر آناتولی و قلمرو امپراطوری عثمانی اجرا شد .
همه ساله ارامنه سراسر جهان در روز 24 آوریل بعنوان سالروز قتل عام 1915 در کلیسا گرد هم آمده و یاد قربانیان آن فاجعه بزرگ را گرامی می دارند . آنچه که در سال 1915 در ترکیه در قبال ملت ارمنی رخ داد و بیش از یک و نیم میلیون قربانی گرفت ، همچون لکه ننگی است در تاریخ بشریت . جنایات ، کشتارها ، تجاوز بعنف زنان ارمنی و اعمال وحشیانه دولتمردان ترک بحدی فجیع است که مطالعه آنها تن هر انسان آزاده ای را می لرزاند .

مولف آ. الله وردی

کاخ سفید از کنگره آمریکا خواسته است قطعنامه کشتار ارامنه را تصویب نکند
95 سال پس از اولین نژاد کشی فرن بیستم
کاخ سفید می گوید قطعنامه کنگره آمریکا که قتل های ارامنه به وسیله ترک های عثمانی در جنگ جهانی اول را نسل کشی می نامد، می تواند به مناسبات بین ارمنستان و ترکیه آسیب برساند.
سخنگوی کاخ سفید روز پنجشنبه گفت هیلاری کلینتون وزیر امورخارجه در تماسی با رییس کمیته امور خارجی مجلس نمایندگان آمریکا، اظهار داشت اقدامات بیشتر گنگره می تواند از پیشرفت روند عادی سازی مناسبات بین ترکیه و ارمنستان جلوگیری کند.
کمیته روز پنجشنبه بحث درباره قطعنامه را که لازم الاجرا نیست، پیش از آن که به آن رای داده شود، آغاز کرد، و در صورت تصویب برای بررسی به جلسه علنی مجلس فرستاده خواهد شد.
ترکیه هشدار داده است که اگر قطعنامه تصویب شود، روابط آنکارا با واشنگتن صدمه خواهد دید.
بر اساس یافته های مستند تاریخی، کشتار یک میلیون و ۵۰۰ هزار نفر در فاصله ۱۹۱۵ و ۱۹۲۳ نتیجه کمپین هماهنگ شده ترک های عثمانی بود. ترکیه اتهام نسل کشی را به گستاخانه رد می کند و می گوید تعداد کشته شدگان به مراتب کمتر بود و ارامنه در جنگ داخلی کشته شدند.
وزیر امور خارجه ترکیه روز چهارشنبه در قاهره به خبرنگاران گفت اگر قطعنامه در سطح کمیته تصویب شود، دولت اوباما باید برای اطمینان از عدم تصویب آن در کنگره گام هایی بردارد.
او گفت شناسایی قتل ها به عنوان نسل کشی نه فقط به مناسبات آمریکا و ترکیه صدمه خواهد زد، بلکه برای روابط بین ترکیه و ارمنستان، زیانبخش خواهد بود.
وزیر امور خارجه ترکیه گفت مناسبات آنکارا و ایروان با همکاری نیرومند و علاقه به پایان دادن به ده ها سال خصومت، در بهترین مرحله قرار دارد.