"تابو در وبلاگ معنايي ندارد"
كارشناس ارتباطات:
استفاده از مطالب بدون منبع يکي از مهمترين
آسيبهاي وبلاگنويسي در ايران است
1388/09/25 12-16-2009 11:57:48
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران سرويس: نگاهي به وبلاگها
يك كارشناس ارتباطات معتقد است: يکي از مهمترين آسيبهاي وبلاگنويسي در ايران استفاده از مطالب ديگران بدون ذکر نام نويسنده اصلي و نام سايت يا وبلاگي است که منبع اصلي آن است. به اين صورت انسان يک يادداشت را در چندين وبلاگ ميبيند و ممکن است نتواند تشخيص دهد که نويسنده اين مطلب کيست
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران سرويس: نگاهي به وبلاگها
يك كارشناس ارتباطات معتقد است: يکي از مهمترين آسيبهاي وبلاگنويسي در ايران استفاده از مطالب ديگران بدون ذکر نام نويسنده اصلي و نام سايت يا وبلاگي است که منبع اصلي آن است. به اين صورت انسان يک يادداشت را در چندين وبلاگ ميبيند و ممکن است نتواند تشخيص دهد که نويسنده اين مطلب کيست
. 
فرزانه نزاكتي در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، اظهار كرد: در اين راستا بهترين راه اين است که خود وبلاگنويسها تصميم بگيرند و تعهد کنند که مطالب ديگران را فقط با ذکر منبع استفاده کنند و اينگونه حقوق مولف را رعايت کنند. بنابراين وبلاگ نويسان بايد احترام به حقوق نويسنده و پديد آورنده متن را در نظر بگيرند كه البته اين امر به تدريج در ايران در حال نهادينه شدن است.
وي افزود: برخي از مواردي که تحت عنوان بي اخلاقي در وبلاگنويسي ناميده ميشود، بيشتر تابوشکني است تا عدم رعايت اخلاق. از آنجا که وبلاگ يک رسانه آزاد است و به دليل ويژگيهايي که دارد نظير ارزان بودن و سهولت استفاده و تعاملي بودن، ميتواند از سوي هر کسي که حداقل سوادي در زمينه استفاده از اينترنت داشته باشد مورد استفاده قرار گيرد.
نزاكتي همچنين تصريح كرد: در جامعه اي مانند ايران که ارزشهاي فرهنگ رسمي و مسلط به شدت از رسانههاي بزرگ که مالکيت دولتي دارند تبليغ ميشود، طبيعي است که وبلاگ به زبان گروههاي خاموش جامعه تبديل ميشود و اين فرصت را براي اقشار مختلف فراهم ميآورد که نظر خود را راجع به هر امري ابراز کنند و سعي کنند ارزشهاي مورد قبول خود را ترويج دهند.
وي ادامه داد: اين ابراز عقيده و رواج گفتمانها با گفتمان مسلط و رسمي تفاوتهايي دارد، به همين دليل وبلاگنويسان مورد تهديد قرار گيرند و گاهي وبلاگشان فيلتر ميشود اما اينها مصداق بياخلاقي نيست.
نزاكتي يادآور شد: جامعه ايران به لحاظ فرهنگي، اجتماعي و سياسي تابوهايي دارد و مسائلي هست که حرف زدن و گفتگو راجع به آنها ممنوع است، اما ماهيت وبلاگ به نوعي است که تابو در آن معني ندارد و حد و مرزهاي فرهنگي در آن خيلي بازتر است. اتفاقا اين فضا به توسعه فرهنگي طبق آنچه يونسکو تعريف کرده نزديکتر است، چون آزاد است و هر کسي ميتواند حرف خود را بزند و هر نظري دارد ابراز کند.
اين كارشناس ارتباطات در پايان خاطرنشان كرد: اين ويژگي وبلاگ حتي باعث گسترش حوزه عموميميشود که از بنيانهاي ايجاد جامعه مدني و مردمسالاري است. بنابراين نميتوان گفت اگر کسي برخلاف فرهنگ مسلط مطلبي در وبلاگش نوشت، اخلاق وبلاگ نويسي را رعايت نکرده است.
فرزانه نزاكتي در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، اظهار كرد: در اين راستا بهترين راه اين است که خود وبلاگنويسها تصميم بگيرند و تعهد کنند که مطالب ديگران را فقط با ذکر منبع استفاده کنند و اينگونه حقوق مولف را رعايت کنند. بنابراين وبلاگ نويسان بايد احترام به حقوق نويسنده و پديد آورنده متن را در نظر بگيرند كه البته اين امر به تدريج در ايران در حال نهادينه شدن است.وي افزود: برخي از مواردي که تحت عنوان بي اخلاقي در وبلاگنويسي ناميده ميشود، بيشتر تابوشکني است تا عدم رعايت اخلاق. از آنجا که وبلاگ يک رسانه آزاد است و به دليل ويژگيهايي که دارد نظير ارزان بودن و سهولت استفاده و تعاملي بودن، ميتواند از سوي هر کسي که حداقل سوادي در زمينه استفاده از اينترنت داشته باشد مورد استفاده قرار گيرد.
نزاكتي همچنين تصريح كرد: در جامعه اي مانند ايران که ارزشهاي فرهنگ رسمي و مسلط به شدت از رسانههاي بزرگ که مالکيت دولتي دارند تبليغ ميشود، طبيعي است که وبلاگ به زبان گروههاي خاموش جامعه تبديل ميشود و اين فرصت را براي اقشار مختلف فراهم ميآورد که نظر خود را راجع به هر امري ابراز کنند و سعي کنند ارزشهاي مورد قبول خود را ترويج دهند.
وي ادامه داد: اين ابراز عقيده و رواج گفتمانها با گفتمان مسلط و رسمي تفاوتهايي دارد، به همين دليل وبلاگنويسان مورد تهديد قرار گيرند و گاهي وبلاگشان فيلتر ميشود اما اينها مصداق بياخلاقي نيست.
نزاكتي يادآور شد: جامعه ايران به لحاظ فرهنگي، اجتماعي و سياسي تابوهايي دارد و مسائلي هست که حرف زدن و گفتگو راجع به آنها ممنوع است، اما ماهيت وبلاگ به نوعي است که تابو در آن معني ندارد و حد و مرزهاي فرهنگي در آن خيلي بازتر است. اتفاقا اين فضا به توسعه فرهنگي طبق آنچه يونسکو تعريف کرده نزديکتر است، چون آزاد است و هر کسي ميتواند حرف خود را بزند و هر نظري دارد ابراز کند.
اين كارشناس ارتباطات در پايان خاطرنشان كرد: اين ويژگي وبلاگ حتي باعث گسترش حوزه عموميميشود که از بنيانهاي ايجاد جامعه مدني و مردمسالاري است. بنابراين نميتوان گفت اگر کسي برخلاف فرهنگ مسلط مطلبي در وبلاگش نوشت، اخلاق وبلاگ نويسي را رعايت نکرده است.
Posts
0 نظرهای شما:
Post a Comment